Er zijn 524 locaties gevonden voor "friese waterlinie"
Locaties
481 t/m 504 van 524 resultaten
-
It Wikelslân - natuurgebied in NP Alde Feanen
It Wikelslân - natuurgebied in NP Alde Feanen
-
Blauwe Bos
Blauwe Bos
-
het Bakhûs
het Bakhûs
-
Voormalig werk-en interneringskamp Sparjebird Hemrik
Voormalig werk-en interneringskamp Sparjebird Hemrik
In Hemrik stonden tijdens de bezetting de werkkampen Wurksathe en Sparjebird, waar de Nederlandsche Arbeidsdienst mensen voor Duitse arbeid inzette. Na de oorlog werd Sparjebird nog twee jaar gebruikt om NSB’ers en collaborateurs te interneren.
De Nederlandsche Arbeidsdienst (NAD), opgericht op 6 oktober 1940, had als doel jonge Nederlanders op te voeden in de geest van het nationaalsocialisme. Aanvankelijk op vrijwillige basis, werd vanaf begin 1942 deelname verplicht voor bepaalde groepen, omdat het enthousiasme beperkt was. De NAD zette jongeren in voor fysieke arbeid zoals ontginning, graafwerkzaamheden en aardappels rooien, maar er was ook aandacht voor exercitie, sport, zang en vorming. In Friesland bestonden acht werkkampen, waaronder Wurksathe en Sparjebird in Hemrik. Hoewel de NAD een Nederlandse organisatie was, hing er een “geur van fout” omheen: de leiding bestond grotendeels uit NSB’ers en de organisatie verspreidde nationaalsocialistische ideeën onder de jonge arbeiders. Propagandafiguur ‘Koenraad’ moest jongeren enthousiasmeren, maar werkte averechts omdat hij te braaf en afstandelijk werd gevonden.
Op 5 september 1944, tijdens Dolle Dinsdag, liep het merendeel van de werkkampen leeg toen de Duitse bezetter en NSB’ers in paniek raakten bij het nieuws dat de geallieerden de Nederlandse grens hadden overschreden. Vijf dagen later werd de NAD formeel opgeheven.
Na de bevrijding van de gemeente Opsterland op 14 april 1945 lag het voormalige werkkamp Sparjebird in Hemrik verlaten. Kort daarna werden NSB’ers, collaborateurs en zogenaamde ‘moffenmeiden’ gevangen genomen en naar Sparjebird gebracht om hun straf af te wachten, vaak ontzegging van kiesrecht of andere sancties. De eerste weken werd het kamp bewaakt door verzetsmensen, wat leidde tot een gespannen en harde sfeer, later overgenomen door professionele bewakers. Vanaf juni 1946 kreeg het kamp een nieuwe functie onder het Directoraat Generaal voor Bijzondere Rechtspleging als heropvoedingskamp voor jeugdige politieke delinquenten. In juni 1947 werd het kamp overgedragen aan het Bureau Bijzondere Jeugdzorg, waarna het uiteindelijk werd opgeheven en de barakken en inventaris verkocht.
-
-
Van Harenstraat 24
Van Harenstraat 24
-
Woning in traditionele stijl
Woning in traditionele stijl
-
B&B The Black Horse
B&B The Black Horse
-
Voormalig klooster Tribus Montibus
Voormalig klooster Tribus Montibus
-
Boere(n)streek
Boere(n)streek
-
De Kan Hoeve
De Kan Hoeve
-
Museum De Tiid
Museum De Tiid
Tip
Direct boekbaar
-
Museum Hindeloopen
Museum Hindeloopen
Direct boekbaar
-
Sportstad Heerenveen
Sportstad Heerenveen
-
11fountains Sneek
11fountains Sneek
-
Mariakerk Gorredijk-Kortezwaag
Mariakerk Gorredijk-Kortezwaag
-
Gedicht: As it iis brekt | Albertina Soepboer
Gedicht: As it iis brekt | Albertina Soepboer
AS IT IIS BREKT
as it iis brekt
safolle en ik wit it net mear, mar skerpe redens ride my tebek, tebek
skuorren yn de tsjustere iisbaan fan myn doetiid: it read op de muorre
do hiest neitocht oer hoe’t wy ferdele koenen, de wrâld in better plak
april kaam rûzich, de hynsteblommen waarden dwylsinnich
myn fingerseinen op dyn hûd
in pear nachten waard ik
dy stjer op sterk iis
gjin man gjin frou mar fierder
en ja, hillich skreaust
hjoed lis ik myn hert del tusken stof en tiid
ik sjoch hoe’t fjoer en woastenij op ‘t heden oeral wenje
dat de wite mannen op it plein alle dagen oarlochje boartsje
dat bern dêr de revolúsje ferklearre hawwe oan har eigen tiid
en myn triennen net mear ophâlde kinne
ferdomme, ik tink oan dyn hannen
as it iis brekt
-
-
Gedicht: Der gie in snijen | Eeltsje Hettinga
Gedicht: Der gie in snijen | Eeltsje Hettinga
DER GIE IN SNIJEN
Often to understand, we have to look into emptiness
– Michelangelo Antonioni
Winter line skean tsjin de apelhôven,
liet de mûle in lang swijen,
begjin april, spoaren fan lytse
hoefdieren yn de snie en oer
de mûnier, dêr’t in rûge froast
syn flierren sloech, de rop fan in ûle.
Earne út nacht syn ûnderwâlen wei
kaam in frou, in pear redens
om ’e hals, de ring fan
it lantearneljocht yn en ferdwûn,
in skaad foar har, in skaad achter har,
de iisbaan oer, it tsjuster yn.
Inkeld útsinnige kiel wie ik doe’t
by in hast dierlik oerémisk roppen
ik út myn dreamen wekker skeat
en mysels weromfûn yn de dize
oer de Po-flakten fan Antonioni, dêr’t
in kamera oer de sompen glied.
Ik seach iisblommen op de ruten,
begjin april, sette de ôftiteling
stil by de namme fan Anna.
Winter line skean tsjin de apelhôven,
liet de mûle in lang swijen.
Der gie in snijen, sûnder ophâlden.
-
-
Het Cachot
Het Cachot
-
De Dames van Akkrum, Maatjemeer.nl
De Dames van Akkrum, Maatjemeer.nl
-
Beeld Hein Mader Molenbosch Oldeberkoop
Beeld Hein Mader Molenbosch Oldeberkoop
-
Jirnsum
Jirnsum
-
Museum en werkplaats Houtstad IJlst
Museum en werkplaats Houtstad IJlst
-
Gedicht: Kontribusje | Nyk de Vries
Gedicht: Kontribusje | Nyk de Vries
-
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Op 12 april viel de brug over de Tjonger in Mildam in handen van het verkenningsregiment de Royal Canadian Dragoons. Omdat de bezetter heel veel andere bruggen hadden opgeblazen, hechtten de Canadezen er veel waarde aan om deze brug ook te behouden voor de oversteek van andere Canadese eenheden. Daarom werden er die dag tientallen pantserwagens, mobiel artilleriegeschut en tal van andere voertuigen naar Mildam gezonden om het bruggenhoofd over de Tjonger te versterken.
In één van die pantserwagens, een Staghound zat de 24-jarige Trooper Wilfred Robert George Berry uit Ontario. De jonge Canadees had zich vrijwillig voor militaire inzet in Europa aangemeld. En had met de Royal Canadian Dragoons al in Italië gevochten. Eind februari 1945 werden zij overgeplaatst naar Noordwest-Europa.
Voor Berry eindigde de oorlog in Friesland. In Oldeholtpade, op de weg naar Wolvega reed zijn voertuig samen met tenminste nog één andere Staghound in een hinderlaag. In de nabijheid van een met pech gestrande Duitse auto hadden zich Duitse militairen schuilgehouden met Panzerfäuste. De Panzerfaust was een zeer krachtig en eenvoudig te bedienen antitankwapen. Het eerste schot miste, maar het tweede projectiel raakte de voorste Staghound vol in de zijkant waar op dat moment de chauffeur Wilfred Berry zat.2 De Staghound raakte van de weg en kantelde. De drie andere bemanningsleden raakten gewond, maar konden het voertuig verlaten en zochten dekking bij de tweede Staghound. Een van hen verklaarde hierover:
“[…]Flames burst through the turret, where the officer and I were half in and half out of the hatches. Any skin surface not covered was burned and the flames badly singed our eyebrows, eyelashes, moustaches and hands, sending me and the officer both wounded to the field hospital.”3
Direct nadat de eerste Staghound geraakt werd, had de tweede Staghound het vuur op de Duitsers geopend. Wilfred Berry bleef zwaargewond in het voertuig achter. Nadat er ongeveer een kwartier over en weer geschoten was, trokken de andere Staghounds zich terug richting Oldeberkoop. Wat daarvoor precies de reden was, blijft onduidelijk. Berry was al stervende en is toen het schieten gestopt was in het voertuig nog kort verzorgd door de bejaarde Andriesje Dekker-Oosterhof. Het drama had zich pal voor haar huis voltrokken. Kort daarna overleed hij in het wrak.
Het stoffelijk overschot van Berry werd uiteindelijk naar de boerderij op “De Bult” in Oldeberkoop overgebracht en aldaar begraven. Na de oorlog zou hij worden herbegraven op de Canadese oorlogsbegraafplaats in Holten. De andere bemanningsleden konden uiteindelijk na een medische behandeling weer terug naar hun eenheid. De commandant had alleen brandwonden in zijn gezicht.
De gebeurtenis maakte een diepe indruk op de inwoners van Oldeholtpade. In 1945 nog werd een monument voor Berry opgericht. En in 1965 werd een straat naar hem vernoemd.
-
