Breng een bezoek aan Zuidoost Friesland
-
angry birds
Wil je een dagje uit in het Noorden? Een weekendje weg of juist een hele vakantie doorbrengen op een mooie plek in Nederland? Kies dan voor Zuidoost Friesland: Het Andere Friesland.
Hieronder vind je een overzicht van alle evenementen. En een opsomming van alle bedrijven waar je kunt overnachten, eten of een activiteit kunt ondernemen.
“ Wat een prachtige omgeving en gastvrije Friezen! ”
Uit gastenboek 't Stee fan Anne P.
Evenementen in Zuidoost Friesland
-
Rondvaart Harmonie dagtocht Drachten-Grou
Rondvaart Harmonie dagtocht Drachten-Grou
2 juli, 20 augustus
Drachten -
MYTH MAKERS – Édua Mária László en Huba Hőnigh
MYTH MAKERS – Édua Mária László en Huba Hőnigh
t/m 23 augustus
Heerenveen -
Groepsrondvaart vanaf Grou door Nationaal Park de Alde Feanen
Groepsrondvaart vanaf Grou door Nationaal Park de Alde Feanen
2 juli, 9 juli en nog 7 dagen
Grou -
Expositie 'Gevlochten Meesterwerken'
Expositie 'Gevlochten Meesterwerken'
t/m 31 december
Noordwolde -
Tentoonstelling Stucture Failure - Chaos as Method
Tentoonstelling Stucture Failure - Chaos as Method
t/m 5 juli
Heerenveen -
Fietstocht door historische plekken in Oosterwolde en omgeving
Fietstocht door historische plekken in Oosterwolde en omgeving
t/m 4 juli
Oosterwolde -
Wilhelmina Barns-Graham – Nature in Motion
Wilhelmina Barns-Graham – Nature in Motion
t/m 20 september
Oranjewoud -
Van Lyndens Erfenis in Beelden, buitententoonstelling Beetsterzwaag
Van Lyndens Erfenis in Beelden, buitententoonstelling Beetsterzwaag
t/m 15 september
Beetsterzwaag -
Openluchtconcert 60 jaar Golfclub Lauswolt
Openluchtconcert 60 jaar Golfclub Lauswolt
zaterdag 4 juli
Beetsterzwaag -
Rondleiding Van Lyndens Erfenis in Beelden
Rondleiding Van Lyndens Erfenis in Beelden
4 juli, 11 juli en 22 augustus
Beetsterzwaag
Bedrijven & overige locaties in Zuidoost Friesland
Het Andere Friesland biedt onverwacht leuke B&B's, campings, restaurantjes en boerderijwinkels. Daarnaast zijn er interessante musea, bezienswaardigheden en leuke activiteiten voor een dagje eropuit. Zoek hieronder jouw favoriete plekje in Zuidoost Friesland.
121 t/m 144 van 1363 resultaten
-
Voormalig werk-en interneringskamp Sparjebird Hemrik
Voormalig werk-en interneringskamp Sparjebird Hemrik
In Hemrik stonden tijdens de bezetting de werkkampen Wurksathe en Sparjebird, waar de Nederlandsche Arbeidsdienst mensen voor Duitse arbeid inzette. Na de oorlog werd Sparjebird nog twee jaar gebruikt om NSB’ers en collaborateurs te interneren.
De Nederlandsche Arbeidsdienst (NAD), opgericht op 6 oktober 1940, had als doel jonge Nederlanders op te voeden in de geest van het nationaalsocialisme. Aanvankelijk op vrijwillige basis, werd vanaf begin 1942 deelname verplicht voor bepaalde groepen, omdat het enthousiasme beperkt was. De NAD zette jongeren in voor fysieke arbeid zoals ontginning, graafwerkzaamheden en aardappels rooien, maar er was ook aandacht voor exercitie, sport, zang en vorming. In Friesland bestonden acht werkkampen, waaronder Wurksathe en Sparjebird in Hemrik. Hoewel de NAD een Nederlandse organisatie was, hing er een “geur van fout” omheen: de leiding bestond grotendeels uit NSB’ers en de organisatie verspreidde nationaalsocialistische ideeën onder de jonge arbeiders. Propagandafiguur ‘Koenraad’ moest jongeren enthousiasmeren, maar werkte averechts omdat hij te braaf en afstandelijk werd gevonden.
Op 5 september 1944, tijdens Dolle Dinsdag, liep het merendeel van de werkkampen leeg toen de Duitse bezetter en NSB’ers in paniek raakten bij het nieuws dat de geallieerden de Nederlandse grens hadden overschreden. Vijf dagen later werd de NAD formeel opgeheven.
Na de bevrijding van de gemeente Opsterland op 14 april 1945 lag het voormalige werkkamp Sparjebird in Hemrik verlaten. Kort daarna werden NSB’ers, collaborateurs en zogenaamde ‘moffenmeiden’ gevangen genomen en naar Sparjebird gebracht om hun straf af te wachten, vaak ontzegging van kiesrecht of andere sancties. De eerste weken werd het kamp bewaakt door verzetsmensen, wat leidde tot een gespannen en harde sfeer, later overgenomen door professionele bewakers. Vanaf juni 1946 kreeg het kamp een nieuwe functie onder het Directoraat Generaal voor Bijzondere Rechtspleging als heropvoedingskamp voor jeugdige politieke delinquenten. In juni 1947 werd het kamp overgedragen aan het Bureau Bijzondere Jeugdzorg, waarna het uiteindelijk werd opgeheven en de barakken en inventaris verkocht.
-
-
Camperplaats it Wâldhoekje
Camperplaats it Wâldhoekje
-
Balans
Balans
-
Saksische boerderij
Saksische boerderij
-
Bruggetje Brandemeer
Bruggetje Brandemeer
-
Ballorig Heerenveen
Ballorig Heerenveen
-
Van Baerdtstraat 2
Van Baerdtstraat 2
-
Klokkenstoel Donkerbroek
Klokkenstoel Donkerbroek
-
Galerie Dinie Boogaart
Galerie Dinie Boogaart
-
Veerpont Fietspont De Deelen (Luinjeberd)
Veerpont Fietspont De Deelen (Luinjeberd)
-
Oranjewoud (Oranjewâld)
Oranjewoud (Oranjewâld)
-
Molino Asian Bistro
Molino Asian Bistro
-
Sneekermeer (Snitser Mar)
Sneekermeer (Snitser Mar)
-
de Markestee - de Markestee
de Markestee - de Markestee
Direct boekbaar
-
De Fochtel
De Fochtel
-
-
Camping De Geele Bosch
Camping De Geele Bosch
-
Slijkenburgerschans
Slijkenburgerschans
-
Melkfabriek de Tjongervallei
Melkfabriek de Tjongervallei
-
Molecaten Park 't Hout
Molecaten Park 't Hout
-
Italiaans restaurant Porto Casa
Italiaans restaurant Porto Casa
-
Cornwerd - Kijkpunt Cornwerd
Cornwerd - Kijkpunt Cornwerd
-
Weperbult aan de Helomaweg
Weperbult aan de Helomaweg
-
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Op 12 april viel de brug over de Tjonger in Mildam in handen van het verkenningsregiment de Royal Canadian Dragoons. Omdat de bezetter heel veel andere bruggen hadden opgeblazen, hechtten de Canadezen er veel waarde aan om deze brug ook te behouden voor de oversteek van andere Canadese eenheden. Daarom werden er die dag tientallen pantserwagens, mobiel artilleriegeschut en tal van andere voertuigen naar Mildam gezonden om het bruggenhoofd over de Tjonger te versterken.
In één van die pantserwagens, een Staghound zat de 24-jarige Trooper Wilfred Robert George Berry uit Ontario. De jonge Canadees had zich vrijwillig voor militaire inzet in Europa aangemeld. En had met de Royal Canadian Dragoons al in Italië gevochten. Eind februari 1945 werden zij overgeplaatst naar Noordwest-Europa.
Voor Berry eindigde de oorlog in Friesland. In Oldeholtpade, op de weg naar Wolvega reed zijn voertuig samen met tenminste nog één andere Staghound in een hinderlaag. In de nabijheid van een met pech gestrande Duitse auto hadden zich Duitse militairen schuilgehouden met Panzerfäuste. De Panzerfaust was een zeer krachtig en eenvoudig te bedienen antitankwapen. Het eerste schot miste, maar het tweede projectiel raakte de voorste Staghound vol in de zijkant waar op dat moment de chauffeur Wilfred Berry zat.2 De Staghound raakte van de weg en kantelde. De drie andere bemanningsleden raakten gewond, maar konden het voertuig verlaten en zochten dekking bij de tweede Staghound. Een van hen verklaarde hierover:
“[…]Flames burst through the turret, where the officer and I were half in and half out of the hatches. Any skin surface not covered was burned and the flames badly singed our eyebrows, eyelashes, moustaches and hands, sending me and the officer both wounded to the field hospital.”3
Direct nadat de eerste Staghound geraakt werd, had de tweede Staghound het vuur op de Duitsers geopend. Wilfred Berry bleef zwaargewond in het voertuig achter. Nadat er ongeveer een kwartier over en weer geschoten was, trokken de andere Staghounds zich terug richting Oldeberkoop. Wat daarvoor precies de reden was, blijft onduidelijk. Berry was al stervende en is toen het schieten gestopt was in het voertuig nog kort verzorgd door de bejaarde Andriesje Dekker-Oosterhof. Het drama had zich pal voor haar huis voltrokken. Kort daarna overleed hij in het wrak.
Het stoffelijk overschot van Berry werd uiteindelijk naar de boerderij op “De Bult” in Oldeberkoop overgebracht en aldaar begraven. Na de oorlog zou hij worden herbegraven op de Canadese oorlogsbegraafplaats in Holten. De andere bemanningsleden konden uiteindelijk na een medische behandeling weer terug naar hun eenheid. De commandant had alleen brandwonden in zijn gezicht.
De gebeurtenis maakte een diepe indruk op de inwoners van Oldeholtpade. In 1945 nog werd een monument voor Berry opgericht. En in 1965 werd een straat naar hem vernoemd.
-
-
De grafsteen van 1624
De grafsteen van 1624
De grafsteen van 1624. Achter de kerk in Katlijk vind je een grafsteen met daarop de namen van Cornelis, Tietsje, Rienk en Bruchtje Eiles. De grafsteen is te bezoeken tijdens de openingstijden van de kerk.
Het gebeurde in het jaar 1640. Brechtje en haar vader Eyle Eiles openden de kerkdeur in Katlijk. Eyle liep doelbewust naar de oostkant van de kerk. De ochtendzon voelde nog koud aan door de ramen van de kerk. Hij legde zijn hand op de oude steen waarop in harde letters stond te lezen:Den 1624 is in den heere almachtich ontslapen die eerbare ende godtfruchtige frouwe Thiet Eiledochter en Regenerus Cornelis. Nog is hier begraven Rienk en Bruchtje Eiles
‘Is dit het dan, vader?’ vroeg Brechtje. Haar stem galmde zachtjes door de lege kerk. ‘Ja, hier liggen ze. Je grootvader Cornelis, je grootmoeder Tietsje en je oom en tante.’ Brechtje boog zich voorover en streek over de letters. ‘Ik heb ze nooit gezien.’ ‘Nee,’ zei Eyle, ‘en ik ook bijna niet.’
Brechtje vroeg: ‘Hoe is dat mogelijk? Was je vader niet bij jou thuis?’ Eyle haalde zijn schouders op. ‘Hij was een geleerd man. Hij was meer met zijn boeken bezig dan met ons. Hij was vaak in Joure en later in Franeker. Daar was hij rector.’ ‘Wat is een rector?’ vroeg Brechtje, haar ogen wijd open van nieuwsgierigheid. Eyle: ‘Een soort meester, maar dan op de Latijnse school. Hij gaf les aan mensen die zelf meester wilden worden.’ Brechtje: ‘En waarom werden ze in de kerk begraven? Dat doet toch niet iedereen?’
Eyle vertelt: ‘Nee, alleen belangrijke mensen, of degenen die ervoor betaald hebben.’
Brechtje keek naar de steen. ‘Denk je dat jij hier ook begraven wordt?’
Eule antwoordt: ‘Ik weet het niet, meisje. Het zou kunnen. Maar ik denk niet dat het meer is zoals vroeger.’ Ze zweeg even. ‘Weet moeder meer over mijn grootouders?’ Eyle praat nu zachtjes en meer in zichzelf: ‘Jouw moeder …..je moeder spreekt niet graag over mijn vader en grootvader. Ik had toen geen warm thuis. Wij praten er niet veel over.’
Brechtje keek haar vader aan. ‘Ik wil meer weten. Meer dan jij me verteld hebt.’ Eyle knikte langzaam: ‘Dan moeten we zoeken in de boeken, in het dorp. Misschien in Franeker. Jouw grootvader en mijn vader hebben daar sporen achtergelaten. Je bent al net zo nieuwsgierig als hij.’ Brechtje glimlachte. ‘Misschien wil ik ook doorleren. Ik wil meer leren dan spinnen en brood bakken.’ Eyle lachte zachtjes. ‘Dan laat ik je zien waar hij is geweest. Misschien kom je dan meer over hem te weten dan ik ooit heb gedaan.’
Ze pakte zijn hand en daar stonden ze samen, vader en dochter, bij een steen vol vragen.
-
