Er zijn 934 locaties gevonden voor "hotels met restaurant"
Locaties
793 t/m 816 van 934 resultaten
-
Het Cachot
Het Cachot Appelscha
-
Camping Sparjebird
Camping Sparjebird Hemrik
-
Kwartier Noord
Kwartier Noord Katlijk
-
Gedempte Schipsloot
Gedempte Schipsloot Wolvega
-
TOP Oldeberkoop
TOP Oldeberkoop Oldeberkoop
-
Nivon natuurkampeerterrein De Meenthe
Nivon natuurkampeerterrein De Meenthe Noordwolde
-
Diakonievene
Diakonievene Nijeberkoop
-
B&B op de Sing-Sang
B&B op de Sing-Sang Jonkerslân
-
Speelbos Drents-Friese Wold
Speelbos Drents-Friese Wold Appelscha
-
Camping De Stjelp
Camping De Stjelp Oudega
-
Wellington Monument
Wellington Monument Nes
-
Ateliers Majeur
Ateliers Majeur Heerenveen
-
Het Korhoen van Anne Woudwijk
Het Korhoen van Anne Woudwijk Fochteloo
-
de Markestee - de Markestee
de Markestee - de Markestee Blesdijke
Direct boekbaar
-
Duurswouderheide
Duurswouderheide Wijnjewoude
-
Laatste rustplaats Willem Schurer
Laatste rustplaats Willem Schurer
Willem Schurer, geboren in 1918 in het Friese Makkinga, diende als jonge soldaat tijdens de Duitse inval van mei 1940. Tijdens hevige gevechten bij vliegveld Valkenburg bij Wassenaar raakte hij gewond en overleed enkele dagen later, op 16 mei 1940, op 21-jarige leeftijd in Den Haag.
Willem Schurer, geboren op 16 juli 1918 in Makkinga, groeide op in een gezin met zijn vader Jan W. Schurer, moeder Geesje Brouwer en zus Johanna. Tijdens de Duitse inval in mei 1940 diende hij als dienstplichtig soldaat bij het 1e Bataljon, 1e Regiment Infanterie van het Nederlandse leger.
Op 10 mei 1940 werd vliegveld Valkenburg bij Wassenaar aangevallen door Duitse parachutisten en luchtlandingstroepen, een strategisch doel om snel Den Haag en het Nederlandse regeringscentrum in te nemen. Willem en zijn bataljon namen deel aan de strijd in wat bekendstaat als de Wassenaarse Slag. Ondanks een poging om de Duitse troepen te verjagen, slaagde het Nederlandse leger hier niet. Na een uitputtende dag overnachtte het bataljon in de duinen.
In de vroege ochtend van 11 mei 1940 vielen Duitse luchtlandingstroepen het kamp onverwacht aan. De Nederlanders waren ingesloten en slecht voorbereid, waardoor meer dan twintig soldaten sneuvelden, tientallen raakten gewond en zo’n driehonderd werden krijgsgevangen gemaakt. Willem Schurer raakte tijdens deze aanval zwaargewond en overleed vijf dagen later, op 16 mei, in het Johan de Deo ziekenhuis in Den Haag (het huidige HMC Westeinde) op slechts 21-jarige leeftijd.
Hij werd begraven op de Algemene Begraafplaats van Makkinga, waar zijn naam nog herinnert aan zijn inzet en opoffering tijdens de strijd om Nederland.
Makkinga
-
Kameleon Terherne
Kameleon Terherne Terherne
Tip
-
Monument ‘It Petgat’
Monument ‘It Petgat’ Blesdijke
-
Visstek Oldelamer
Visstek Oldelamer Oldelamer
-
Een skûtsjenoodbrug voor de Canadezen
Een skûtsjenoodbrug voor de Canadezen
De Duitse troepen bliezen de brug bij de Burgumerdaam op. In de nacht van 14 op 15 april 1945 werd een tijdelijke noodbrug aangelegd. Dankzij deze brug konden Canadese soldaten de overkant bereiken en Burgum bevrijden.
Op zaterdag 14 april 1945 hoorde de zeventienjarige Jaap Boskma een zware explosie vanuit de richting van Garyp. Jaren later vertelde hij dat het om de Foanejachtbrug ging. Niet veel later zag hij in Burgum iets vergelijkbaars gebeuren: een Duitse soldaat was bezig met een groot explosief. Vanuit de Burgumerdaam werd een draad uitgerold naar een steeg tegenover zijn woning. De brug werd een stukje geopend en vervolgens tot ontploffing gebracht.
Met deze actie probeerden de terugtrekkende Duitse troepen de oversteek over de Kromme Ee onmogelijk te maken en zo de opmars van de Canadese bevrijders richting Leeuwarden te vertragen. Dat plan bleek echter maar van korte duur. Nog diezelfde middag kreeg de familie Boskma bezoek van iemand uit het verzet, met het verzoek om hun schip, De Verandering, de volgende ochtend vroeg aan de oostkant van de vernielde brug te leggen.
Uiteindelijk werden zeven schepen naast elkaar gelegd om een doorgang te vormen over het water. Onder deze vaartuigen bevonden zich onder andere schoeners, een tjalk en een klipper. Rond tien uur in de ochtend wist een deel van de Royal Canadian Dragoons met voertuigen al de overkant te bereiken. De tijdelijke constructie raakte daardoor wel beschadigd, waardoor de rest moest uitwijken.
Volgens Boskma moest er snel opnieuw worden begonnen om het militaire verkeer doorgang te laten houden. Omdat de Duitse troepen inmiddels waren vertrokken, slaagde men erin om nog diezelfde dag een nieuwe noodbrug aan te leggen. Daarna viel iedereen uitgeput in slaap. Burgum was bevrijd, mede dankzij de inzet van de schepen, waaronder drie uit het dorp zelf die nog altijd bestaan.
Het verhaal is bewaard gebleven en wordt ondersteund door het streekmuseum en de volkssterrenwacht in Burgum. Vrijwilligers organiseren daar onder meer wandelingen waarin deze geschiedenis van de noodbrug wordt verteld.
Sumar
-
Echopperz | Appelscha
Echopperz | Appelscha Appelscha
-
De Winkelhaak
De Winkelhaak Elsloo
-
Ontmoetingskerk Beetsterzwaag
Ontmoetingskerk Beetsterzwaag Beetsterzwaag
-
Bommen Berend
Bommen Berend
In augustus 1673, het tweede rampjaar, stuurde de bisschop van Münster – Bommen Berend – een troepenmacht naar Zuidoost-Friesland om de Schans van Heerenveen te veroveren.
Vanaf de Bekhofschans bij Oldeberkoop trokken ongeveer 170 ruiters, piekeniers, musketiers en cannonieers over de heide tussen Katlijk en Mildam, met Heerenveen als doel.
De Republiek zette daar Staatse troepen tegenover uit Friese en Hollandse regimenten. Zij trokken de heide op om het Münsterse detachement te onderscheppen voordat het Heerenveen kon bereiken. De confrontatie vond plaats op de open heide bij Katlijk.
De strijd was kort. De Staatse linie hield stand; 26 van de Münsterse aanvallers kwamen om, en de overige manschappen van Bommen Berend verloren de orde en vluchtten in de richting van de Tjonger. Daarmee werd de aanval op Heerenveen afgebroken.
De schermutseling op de Katlijker heide geldt als een lokale maar strategisch belangrijke overwinning voor de Republiek. De toegang tot Heerenveen bleef behouden en de Münsterse opmars liep hier vast. Katlijk