Breng een bezoek aan Zuidoost Friesland
Wil je een dagje uit in het Noorden? Een weekendje weg of juist een hele vakantie doorbrengen op een mooie plek in Nederland? Kies dan voor Zuidoost Friesland: Het Andere Friesland.
Hieronder vind je een overzicht van alle evenementen. En een opsomming van alle bedrijven waar je kunt overnachten, eten of een activiteit kunt ondernemen.
“ Wat een prachtige omgeving en gastvrije Friezen! ”
Uit gastenboek 't Stee fan Anne P.
Bedrijven & overige locaties in Zuidoost Friesland
Het Andere Friesland biedt onverwacht leuke B&B's, campings, restaurantjes en boerderijwinkels. Daarnaast zijn er interessante musea, bezienswaardigheden en leuke activiteiten voor een dagje eropuit. Zoek hieronder jouw favoriete plekje in Zuidoost Friesland.
337 t/m 360 van 1362 resultaten
-
Klokkenstoel Nijeholtwolde
Klokkenstoel Nijeholtwolde Nijeholtwolde
-
Klokkenstoel Akmarijp
Klokkenstoel Akmarijp Akmarijp
-
Burgum - Soestpolder - Vogelkijkhut
Burgum - Soestpolder - Vogelkijkhut Burgum
-
Waskmar
Waskmar De Wilp
-
Freulevijver
Freulevijver Wijnjewoude
-
Kerk Siegerswoude
Kerk Siegerswoude Siegerswoude
-
Steenwijkerweg 2
Steenwijkerweg 2 Wolvega
-
B&B Kuiper
B&B Kuiper Ureterp
-
Ameland - Ballumerbocht - Vogelkijkpunt
Ameland - Ballumerbocht - Vogelkijkpunt Ballum
-
Waskmar
Waskmar
De Wilp
-
De Staten - Kijkheuvel
De Staten - Kijkheuvel Uitwellingerga
-
Buitenhuis Zonneroos - Groepsaccommodatie Zonneroos
Buitenhuis Zonneroos - Groepsaccommodatie Zonneroos Munnekeburen
-
Streek De Lege Geaen (De Lage Landen)
Streek De Lege Geaen (De Lage Landen) Sibrandabuorren
-
Pand 1880
Pand 1880 Haulerwijk
-
Stoeterij Het Swarte Paert
Stoeterij Het Swarte Paert Hemrik
-
Camperplaats de Flint
Camperplaats de Flint Fochteloo
-
Voormalig plaggenhut
Voormalig plaggenhut
Jubbega
-
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Hinderlaag bij Oldeholtpade
Op 12 april viel de brug over de Tjonger in Mildam in handen van het verkenningsregiment de Royal Canadian Dragoons. Omdat de bezetter heel veel andere bruggen hadden opgeblazen, hechtten de Canadezen er veel waarde aan om deze brug ook te behouden voor de oversteek van andere Canadese eenheden. Daarom werden er die dag tientallen pantserwagens, mobiel artilleriegeschut en tal van andere voertuigen naar Mildam gezonden om het bruggenhoofd over de Tjonger te versterken.
In één van die pantserwagens, een Staghound zat de 24-jarige Trooper Wilfred Robert George Berry uit Ontario. De jonge Canadees had zich vrijwillig voor militaire inzet in Europa aangemeld. En had met de Royal Canadian Dragoons al in Italië gevochten. Eind februari 1945 werden zij overgeplaatst naar Noordwest-Europa.
Voor Berry eindigde de oorlog in Friesland. In Oldeholtpade, op de weg naar Wolvega reed zijn voertuig samen met tenminste nog één andere Staghound in een hinderlaag. In de nabijheid van een met pech gestrande Duitse auto hadden zich Duitse militairen schuilgehouden met Panzerfäuste. De Panzerfaust was een zeer krachtig en eenvoudig te bedienen antitankwapen. Het eerste schot miste, maar het tweede projectiel raakte de voorste Staghound vol in de zijkant waar op dat moment de chauffeur Wilfred Berry zat.2 De Staghound raakte van de weg en kantelde. De drie andere bemanningsleden raakten gewond, maar konden het voertuig verlaten en zochten dekking bij de tweede Staghound. Een van hen verklaarde hierover:
“[…]Flames burst through the turret, where the officer and I were half in and half out of the hatches. Any skin surface not covered was burned and the flames badly singed our eyebrows, eyelashes, moustaches and hands, sending me and the officer both wounded to the field hospital.”3
Direct nadat de eerste Staghound geraakt werd, had de tweede Staghound het vuur op de Duitsers geopend. Wilfred Berry bleef zwaargewond in het voertuig achter. Nadat er ongeveer een kwartier over en weer geschoten was, trokken de andere Staghounds zich terug richting Oldeberkoop. Wat daarvoor precies de reden was, blijft onduidelijk. Berry was al stervende en is toen het schieten gestopt was in het voertuig nog kort verzorgd door de bejaarde Andriesje Dekker-Oosterhof. Het drama had zich pal voor haar huis voltrokken. Kort daarna overleed hij in het wrak.
Het stoffelijk overschot van Berry werd uiteindelijk naar de boerderij op “De Bult” in Oldeberkoop overgebracht en aldaar begraven. Na de oorlog zou hij worden herbegraven op de Canadese oorlogsbegraafplaats in Holten. De andere bemanningsleden konden uiteindelijk na een medische behandeling weer terug naar hun eenheid. De commandant had alleen brandwonden in zijn gezicht.
De gebeurtenis maakte een diepe indruk op de inwoners van Oldeholtpade. In 1945 nog werd een monument voor Berry opgericht. En in 1965 werd een straat naar hem vernoemd.
Oldeholtpade
-
Landgoed De Eese
Landgoed De Eese Eesveen
-
Camping De Boekelter
Camping De Boekelter Boijl
-
FilmKerk Wolvega
FilmKerk Wolvega
FilmKerk wil vergeten plekken nieuw leven inblazen door ze te vullen met verhalen, muziek en ontmoetingen. Onze events – van bijzondere films en intieme podcasts tot creatieve workshops – brengen mensen samen en geven leegstaande plattelandskerkjes weer betekenis en reuring.
We maken beeld en geluid in alle vormen: van social content tot internationale speelfilms. Dat doen we samen met de beste makers, artiesten, vrijwilligers en iedereen die zich geroepen voelt om mee te doen. Niet je leeftijd of opleiding telt, maar jouw passie, loyaliteit en de wens om iets moois te creëren.
FilmKerk is een plek om te creëren, te leren en te inspireren. We geloven dat wanneer mensen samenkomen om te maken en te beleven, er iets ontstaat dat groter is dan onszelf. Ons concept is zonder winstoogmerk en wil vooral bijdragen aan verbinding en inspiratie – dichtbij én wereldwijd.
Oldeholtwolde
-
De heks van Katlijk
De heks van Katlijk
Het verhaal over de heks heeft meerdere bronnen en het is de vraag of ze allemaal waar zijn. Het begint met een paar kwajongens die zilver wilden stelen van oude Griet en door haar betrapt werden.
Stelen door kwajongens’ is van alle tijden, maar wat er daarna verteld wordt, is erg onwaarschijnlijk. De verteller zegt het gelezen te hebben in een geheim document in Tresoar over Katlijk. Laten we Griet zelf vragen wat er gebeurde.
Griet was als meisje naar het oude klooster van Schoten gebracht in Oudeschoot. De parochianen in de keuken hadden het meisje te eten gegeven en haar jarenlang van een slaapplaats voorzien bij het haardvuur. Ze hoorde daar dat er dagelijks missen werden opgevoerd voor het zielenheil van de overledenen en deze mysterieuze Gregoriaanse gezangen waren voor altijd in haar hoofd blijven rondzingen.
Griet vertelt: ‘Op de heide woon ik alleen, omdat het dorp mijn gezangen niet wil horen. Ik zing voor iedereen die in Katlijk is overleden en heb altaartjes gemaakt met kruiden en bloemen. Wie gaat anders voor hen zorgen? De mensen worden bij de nieuwe stenen kerk begraven, maar ik heb er geen vertrouwen in dat mensen alle dagen voor de doden de gezangen zingen.’
‘Ik leef vooral van mijn zandraapjes. Mensen weten niet hoe voedzaam ze zijn. Ik drink de melk van mijn geit. Jullie vragen me over die kwajongens die mijn zilver wilden stelen en weten niet waar ze zijn. Dat weet ik ook niet. Kijk naar de heide en het bos en jullie zien overal paden. Bij elk pad heb ik ‘tekens’ in de natuur gezet en het kan zijn dat de jongens daardoor verdwaalden. Misschien hoorden de jongens mijn gezang in de verte en lokte het hen naar de wereld van de overledenen. Maar misschien zijn ze gewoon uitgegleden in het sompige veengebied.’
Er werd in het dorp niet meer over Griet gesproken, maar de ouders van de jongens liet het niet los. Vele eeuwen later woonden de nazaten van deze families op de zandgrond in de nieuwe wijk De Akkers in Heerenveen. Laat daar nou het heidezand van Katlijk en van Griet haar betoverde tekens naar toe zijn gereden. Zo nu en dan horen deze families Gregoriaanse gezangen in hun kelders- en daar is niets aan te doen. Katlijk
-
Boerderij Oude Willem
Boerderij Oude Willem Appelscha
-
Glamping Landgoed Lindehof
Glamping Landgoed Lindehof Blesdijke