Alle locaties in Zuidoost Friesland
1009 t/m 1032 van 1133 resultaten
-
Camperplak It Fjûrlân
Camperplak It Fjûrlân
-
Sluis I
Sluis I
-
Pean-buiten Akkrum - Waterlodge Sweltsje
Pean-buiten Akkrum - Waterlodge Sweltsje
Direct boekbaar
-
Natuurkampeerterrein minicamping Singel - Trekkershut
Natuurkampeerterrein minicamping Singel - Trekkershut
Direct boekbaar
-
Stella Frisia
Stella Frisia
-
Veerpont Fietspont De Deelen (De Deelen)
Veerpont Fietspont De Deelen (De Deelen)
-
Watertorenhotel Nes - Kamer Turrem
Watertorenhotel Nes - Kamer Turrem
Direct boekbaar
-
Liefhebberij de Hooiberg
Liefhebberij de Hooiberg
-
Voormalig plaggenhut
Voormalig plaggenhut
-
-
Kwartier Noord
Kwartier Noord
-
Hervormde Kerk Jubbega-Schurega
Hervormde Kerk Jubbega-Schurega
-
Rustpunt Us PLakje
Rustpunt Us PLakje
-
Smûk
Smûk
-
Ketliker Skar
Ketliker Skar
-
Authentieke melkstal de Jister
Authentieke melkstal de Jister
-
Pean-buiten Akkrum - Waterlodge Reade Wikel
Pean-buiten Akkrum - Waterlodge Reade Wikel
Direct boekbaar
-
De Leijen - Bildreed - Uitkijktoren
De Leijen - Bildreed - Uitkijktoren
-
Kunstwerk Mildam | Baukje Venema
Kunstwerk Mildam | Baukje Venema
Een foto van Baukje Venema. Deze foto laat de ijsbaan in Hindeloopen zien en is uit een reeks van kunstwerken die bij de ijsbanen van de Iisbaankeunstrûte horen.
-
-
Ecokathedraal Mildam
Ecokathedraal Mildam
-
Jan Durkspolder
Jan Durkspolder
-
Kunstlokaal №8
Kunstlokaal №8
-
De Friese Waterlinie
De Friese Waterlinie
-
Poppebeam Jubbega
Poppebeam Jubbega
-
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag van meester Willem
De laatste schooldag is aangebroken voor meester Willem op een koude winterdag in Katlijk, waar hij jaar na jaar les heeft gegeven. Zesendertig winters lang.
De ochtendmist hing nog laag over de weilanden toen Willem Jacobs het houten luik van het schoolraam openzette. De geur van vochtige turf van de turfbult naast de school trok naar binnen. In het kleine lokaal stonden de houten banken scheef; de houten vloer kraakte onder zijn voeten. Hij zette zijn schrijfkist op tafel, blies leven in het smeulende vuur en legde er drie turven bij — één voor de ochtend, één voor de middag en één voor de lange winteravond, als de oudste leerlingen bleven schrijven bij het schaarse licht.
Buiten klonk het klepperen van klompen op het pad. Eerst kwamen de jongens van Grut Ketlik, daarna die van Lyts Ketlik, over het schoolpad vanaf de Dorpshaven. Ze legden hun leien op tafel en staken hun handen bij het vuur. Willem liet hen de psalm van de week opzeggen, schreef met vaste hand op het bord: God, amen, lam, Heer, God, amen, en hoorde hun aarzelende stemmen de woorden nazeggen als een koor van wintervogels.
Na de middagpauze stapte zijn oude vriend, de dorpsrechter, binnen, zijn hoed nog vochtig van de dauw. Hij bracht bericht vanuit het Grieternijhuis De Drie Pilaren in Oudeschoot: de grietman had de nieuwe schoolordening goedgekeurd. Willem knikte zwijgend. Hij wist wat dat betekende — zijn tijd zat erop. Zesendertig winters had hij hier lesgegeven, in dit lage vertrek met de geur van turf en krijt, de wind langs het kerkepad, het geluid van kinderen dat door de seizoenen heen nauwelijks veranderde. Van de grietman had hij toestemming gekregen om de rest van zijn leven in een klein huisje bij de dorpsschuur te wonen.
Toen de laatste leerlingen naar huis waren, bleef hij alleen achter. Op het raam lag een dun laagje rijp; in de haard gloeide nog één turf. Hij boog zich voorover, trok met zijn vinger de letters W.J. in het met vocht beslagen raam, en keek door het kleine venster naar de kerk, waar de avondzon op het oude dak viel.
‘Dat zal het dan zijn,’ fluisterde hij. Daarna doofde hij het vuur, sloot de deur — langzaam, alsof hij een boek dichtdeed — en liet de stilte in het oude schooltje achter.
-
