Luite Middendorp, afkomstig uit Donkerbroek, dook onder om te ontkomen aan de verplichte tewerkstelling door nazi-Duitsland. Na verraad belandde hij in meerdere kampen, waardoor zijn levensverhaal getekend wordt door moed, tragiek en een blijvende herinnering.
Luite Middendorp (1924) groeide op in Donkerbroek en dook tijdens de bezetting onder om te ontkomen aan dwangarbeid, terwijl zijn gezin ook een Joods meisje in huis verborgen hield. In juni 1944 werd hij na verraad gearresteerd en via de gevangenis in Leeuwarden en Kamp Amersfoort gedeporteerd naar verschillende concentratiekampen.
Uiteindelijk belandde hij in Bergen-Belsen, waar de omstandigheden extreem zwaar waren door honger, ziekte en gebrek aan zorg. Daar overleed hij op 14 april 1945, slechts één dag vóór de bevrijding van het kamp, waarna zijn dood pas lange tijd later officieel werd bevestigd; in zijn woonplaats herinnert een monument aan zijn leven en lot.
